|
|
|
ความเห็นที่ 17 โดยคุณ ปราโมทย์ วัน อังคาร ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2544 10:32:58
อย่าปฏิบัติเพื่อความเบาด้วยนะครับ
บางคนมุ่งเอาความเบาความสบาย ก็ผิดอีกเหมือนกัน
กระทั่งความเป็นกลาง หรือความว่าง ก็ไม่ต้องไปปรารถนามัน
ขอให้ รู้ (ที่ไม่ผิด) ก็พอแล้ว
อย่างอื่นๆ จิตเขาดำเนินไปเองครับ
|
|
Read more...
|
|
|
|
น้อยคนนักที่จะเข้าใจได้ว่า ตัวจิตเองนั่นแหละ เป็นตัวทุกข์อันใหญ่ทีเดียว
ไม่ใช่ต้องอยากหรือยึดสิ่งอื่นหรือขันธ์อื่นเท่านั้น ที่จะเป็นทุกข์
เพียงเมื่อใดยึดว่า จิตเป็นเรา ทันทีนั้นแหละทุกข์เกิดแล้ว |
|
Read more...
|
|
|
|
|
ความคิดเห็นที่ 3 : (สันตินันท์)
เรื่องจิตนี้พิสดารมากครับ
ถ้าเราพลิกตัวที่เคยคุยด้วย ให้มาเป็นคนคอยจับผิดเวลาเราเผลอสติ
หรือให้คอยแสดงธรรมอบรมสั่งสอนจิตของเรา ก็ใช้ได้ครับ
วิธีแบบนี้มีท่านผู้อาวุโสบางองค์เคยทำเหมือนกัน
แต่ผมไม่ถนัดแบบนั้น รู้สึกว่าเป็นภาระกับจิตมากเกินไปครับ
จากคุณ : สันตินันท์ [ 8 มิ.ย. 2542 / 11:31:01 น. ]
|
|
Read more...
|
|
|
|
|
โดยคุณ ปราโมทย์ วัน อาทิตย์ ที่ 7 มกราคม 2544 16:40:39
พวกเราผู้ปฏิบัติ ล้วนเคยได้ยินเรื่องกิจของอริยสัจจ์จนชินหูว่า
ทุกข์ให้รู้ สมุทัยให้ละ นิโรธทำให้แจ้ง มรรคให้เจริญ
และทราบว่าอริยสัจจ์นี้ จะต้องทำไปจนถึงที่สุดแห่งทุกข์
ดังนั้น การรู้ทุกข์ จึงต้องรู้ไปจนกระทั่งพ้นทุกข์
และเมื่อขันธ์ 5 คือก้อนทุกข์
ดังนั้นจึงต้องรู้ขันธ์ไปจนกว่าจิตจะปล่อยวางขันธ์
|
|
Read more...
|
|
|
|
ความเห็นที่ 6 โดยคุณ ปราโมทย์ วัน อังคาร ที่ 11 กรกฎาคม 2543 07:52:51
ขออนุโมทนากับโยด้วยครับ
สิ่งที่โยปฏิบัติมานั้น เป็นการปฏิบัติที่ราบรื่นและมีพัฒนาการมาตามลำดับ
สิ่งที่ผมเห็นจากโยอย่างเสมอต้นเสมอปลายก็คือ
ความอดทนและความพากเพียร
ประเภทขี้เกียจก็ปฏิบัติ ขยันก็ปฏิบัติ
ถูกดุถูกด่าอย่างไร ก็พากเพียรปฏิบัติ คลำผิดคลำถูกมาตามลำดับ
เป็นตัวอย่างที่ดีของนักปฏิบัติคนหนึ่งเชียวครับ |
|
Read more...
|
|
|
|
<< Start < Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>
|
