ในส่วนคำสอนของท่านฮวงโปที่คุณธีรชัยยกมา
มีถ้อยคำ และสาระสำคัญที่เข้าใจยากอยู่หลายแห่ง
เริ่มจาก จิตหนึ่ง
ผมเคยได้ยินท่านผู้หนึ่งกล่าวว่า
"ปราโมทย์ พระอรหันต์ไม่จำเป็นต้องมีความรู้อะไรมากมายหรอก
ท่านเพียงแต่เห็น "จิตหนึ่ง" เท่านั้น"

การเที่ยวแสวงหาสิ่งภายนอก ทำให้พลาดจากพุทธภาวะ

่หยุดความคิดปรุงแต่ง และหมดการแสวงหาเสียเท่านั้น
พุทธะก็จะปรากฏตรงหน้า

คำสอนเหล่านี้ สอดคล้องกับสิ่งที่หลวงปู่ดูลย์ท่านสอนไว้แล้วตั้งแต่ปี 2491
เข้าใจว่าก่อนที่ท่านพุทธทาสจะแปลคำสอนของท่านฮวงโปเป็นภาษาไทย
คือหลวงปู่ดูลย์ท่านสอนว่า

"จิตที่ส่งออกนอกเป็นสมุทัย มีผลเป็นทุกข์
จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้งเป็นมรรค มีผลเป็นนิโรธ"

อย่าส่งจิตออกนอก

จิตคิด จิตถูกทำลาย

พวกเรานักปฏิบัติทั้งหลาย อย่าเอาแต่คิดตามคำสอนทั้งหลาย
แต่ควรเจริญสติสัมปชัญญะให้มาก
อย่าให้จิตไหลออกไปโดยไม่รู้เท่าทัน
เมื่อถึงจุดหนึ่ง ก็จะเข้าใจ จิตหนึ่ง
คือสภาพจิตที่พ้นสิ้นเชิงจากความปรุงแต่งทั้งหลาย

ความเห็นที่ 12 โดยคุณ ปราโมทย์ วัน พุธ ที่ 5 เมษายน 2543 20:57:10
(เมื่อ)จิตคิด จิต(รู้ก็)ถูกทำลาย
บรรดานักคิดทั้งหลาย ถ้าเข้าใจตนเองได้ว่า
ตนกำลังฝันทั้งที่ลืมตาตื่น ตนกำลังหลงอยู่ในโลกของความคิด
เพียงรู้ทันเท่านี้ ก็รู้แล้ว
และเมื่อรู้แล้วก็อย่าหลงไปคิดต่อไปอีก
ว่า "รู้เป็นอย่างไร ที่รู้นี้ถูกหรือไม่ถูก"
เพราะจะหล่นไปสู่ความผิดพลาดในทันที
คือหลงเข้าไปในโลกของความคิดอีกรอบหนึ่ง

ความเห็นที่ 19 โดยคุณ ปราโมทย์ วัน ศุกร์ ที่ 7 เมษายน 2543 20:27:06
ขอเพิ่มเติมเรื่องคิดกับรู้สักหน่อยครับ เพราะเขียนไว้ไม่ชัดเดี๋ยวจะเข้าใจผิด
คือความคิดนั้น มันเกิดอยู่เสมอ เหมือนลมหายใจนั่นเอง ห้ามไม่ได้
การปฏิบัติก็ไม่ได้มุ่งให้ดับความคิด
เอาแค่ว่า พอรู้อารมณ์แล้วจิตมันคิดนึกปรุงแต่ง ก็ให้รู้ทัน
อย่าให้ฝันทั้งที่ตื่น คือหลงคิดไปโดยไม่รู้ตัว
เท่านี้ก็พอครับ อย่าไปพยายามดับความคิดเข้าเชียวครับ
จิตจะยิ่งฟุ้งซ่านหนักกว่าเก่าอีก
และอันที่จริง เราก็ต้องอาศัยความคิดเหมือนกัน
ในการอบรมสั่งสอนจิต เป็นบางครั้งบางคราว เวลามันดื้อมากๆ