ส่วนการเห็นภาพสองมิตินั้น ขอเรียนว่า ไม่ใช่ภาพทางตานะครับ
มันเป็นคำเปรียบเทียบถึงความรู้สึกเท่านั้น
เมื่อใดจิตสักว่ารู้ สักว่าเห็น
เมื่อนั้น รูปก็ดี เสียงก็ดี กระทั่งความคิดนึกปรุงแต่ง ก็จะเป็นเพียงสิ่งถูกรู้ถูกเห็น
เมื่อปราศจากความสำคัญมั่นหมายของจิต
สิ่งที่จิตไปรู้เห็นนั้น ก็ไม่มีความโดดเด่นผิดธรรมดาขึ้นมา
ทุกอย่างจึงเท่าเทียมกันในความเป็นธรรมดา
ใจจึงสัมผัสสิ่งต่างๆ เหมือนอย่างกับตาเห็นภาพสองมิติ

พวกเราอย่าพยายามไปมองภาพสามมิติที่ตาเห็น
ให้กลายเป็นภาพสองมิตินะครับ
มันจะกลายเป็นการเสแสร้งแกล้งทำ
ขอให้เจริญสติสัมปชัญญะให้ต่อเนื่องต่อไปดีกว่าครับ

สำหรับจุดที่ คุณมะขามป้อม อธิบายไว้นั้น
ผมขอเล่าเพิ่มเติม ในเนื้อหาเดียวกัน แต่คนละภาษา
พวกเราจะได้เห็นว่า นักปฏิบัติคุยกันคนละภาษาก็รู้เรื่องกันได้
เพราะเรามุ่งทำความเข้าใจถึงสภาวะที่แจ่มแจ้งอยู่กับใจ
ไม่ใช่ยึดอยู่ที่ศัพท์บัญญัติ
แต่ถ้าเราจะคุยกับคนอื่น ก็ต้องพยายามอิงบัญญัติของพระพุทธเจ้าไว้
มิฉะนั้นอาจจะเกิดความสับสนกันได้

ในเวลาที่เราดูจิตนั้น เมื่อเรารู้แล้วปล่อยวางอารมณ์เข้าไปตามลำดับๆ
ในที่สุด สติสัมปชัญญะจะไปประชุมลงที่จิต
ตรงนี้ถ้าไปหยุดรู้จิตอยู่อย่างซึมๆ (นิดเดียว) เพราะโมหะแทรก
เราจะไม่เห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง
ต่อเมื่อเกิดความเฉลียวใจนิดเดียว นิดเดียวจริงๆ
ก็จะเห็นชัดว่า นามขันธ์โดยเฉพาะสัญญานั้น มันแนบอยู่กับจิต
จิตจึงทำงานหมายรู้ออกนอกได้ มายาของโลกมันเริ่มมาจากสัญญาและสังขารนี้เอง
แล้วเราก็พากันหลงว่า สัญญานี้คือจิตของเรา
พอเห็นสัญญาชัดเจน ต่างหากจากจิต
เราก็จะรู้จักธรรมชาติแท้ของจิตที่พ้นจากความปรุงแต่งในแว้บเดียว
ตรงนี้แหละครับที่จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้งได้แท้จริง
เพราะไม่มีฝ้ามัวใดๆ มาเคลือบคลุมไว้
ถ้ารู้จักสิ่งนี้แล้ว ก็เป็นการง่ายที่จะเห็นสิ่งแปลกปลอมที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมา

อันนี้เล่าให้ฟังกันเล่นๆ ครับ
ทุกคนควรเอาอย่างคุณหมอ Lee ไว้นะครับ
คือฟังไว้ก่อน แล้วก็ไม่ต้องหยิบฉวยอะไรไปเลย
ไปปฏิบัติให้รู้จริงกับใจแล้ว
ค่อยกลับมาเล่าสภาวะที่พบ ด้วยภาษาที่ตนเข้าใจ
แล้วจะพบเองว่า เราพูดเรื่องเดียวกัน โดยไม่ได้นัดหมายเลย

ความเห็นที่ 16 โดยคุณ สันตินันท์ วัน พฤหัสบดี ที่ 2 มีนาคม 2543 07:49:42
นึกถึงคำสอนของ หลวงปู่ดูลย์ ได้ประโยคหนึ่งครับ
ท่านสอนว่า "จิตมิใช่จิต แต่ก็มิใช่มิใช่จิต"
คือถ้าเราปฏิบัติจนถึงจุดหนึ่งที่เหลือแต่ รู้ ไม่มีบัญญัติ
จิตก็เป็นเพียงธรรมชาติอันหนึ่ง ไม่คิดกระทั่งว่าตัวเองคือจิต

ธรรมตรงนี้ เป็นธรรมในขั้นเพิกถอนความยึดถือจิต
พวกเราฟังๆ ไว้ เพื่อประโยชน์ในอนาคตเถอะครับ

ความเห็นที่ 20 โดยคุณ สันตินันท์ วัน พฤหัสบดี ที่ 2 มีนาคม 2543 10:26:26
คุณสุรวัฒน์ไม่โง่หรอกครับ แต่ผมเขียนไม่ชัดเอง
ที่เจอกันเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ทราบชัดว่า ได้สร้างสิ่งที่ดีๆ ไว้มากทีเดียว

การเขียนธรรมะ บางทีก็พาให้เข้าใจคลาดเคลื่อนง่ายๆ ครับ
อย่างเช่นเราพูดกันว่า เห็นความโกรธ
ความจริงเรารู้สึกถึงสภาวะบางอย่างที่เรียกว่าความโกรธ
คำว่าเห็นจิตก็เหมือนกัน จิตไม่มีอะไรจะให้เห็น เพราะจิตเป็นอรูป
แต่จิตก็มีสภาวะให้รู้สึกได้ เราเพียงรู้ถึงสภาวะนั้น เท่านั้น