ความเห็นที่ 3 โดยคุณ ปราโมทย์ วัน อังคาร ที่ 15 สิงหาคม 2543 07:07:44

คุณเท็ด เป็นมนุษย์เจ้าอุบายมานานแล้วครับคุณธนา
ที่ปฏิบัติลำบากมากกว่าใครๆ ก็ตรงที่เจ้าอุบายนี่แหละ
จนตอนหลัง คุณเท็ด จึงจับเคล็ดได้ว่า
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ให้รู้ทัน อย่าเผลอไปตามความยินดียินร้าย
พอเข้าใจถึงตรงนี้แล้ว การปฏิบัติจึงราบรื่นขึ้น

เรื่องปฏิบัติดีแล้วเอามาเล่าให้เพื่อนฟัง และเกิดผลเสียนั้น
ส่วนมากไม่ใช่เสียตอนที่เริ่มเล่าหรอกครับ
แต่เริ่มเสียตั้งแต่หลงกลกิเลสที่เรียกว่ามานะ คือ กูเก่ง เสียก่อนแล้ว
(คุณมะขามป้อม ผู้ฉลาด จึงวัดใจตนเองเสียก่อนหลายรอบ ก่อนจะเขียนกระทู้)
จากนั้นพอเล่าแล้วเพื่อนฝูงก็ฮือฮา อนุโมทนากันใหญ่ตามมารยาทของชาวเน็ต
เจ้าของก็ยิ่งเคลิ้มว่า กูเก่ง มากขึ้นไปอีก

การที่กิเลสเกิดแล้วไม่รู้ทันนั้น เป็นจุดตั้งต้นที่ทำให้กรรมฐานเสื่อม
แต่ชั้นแรกเจ้าตัวยังไม่ทราบว่ามันเสื่อมแล้ว ยังคิดว่ามันยังดีอยู่
ครั้นหลายวันเข้า ความเสื่อมโทรมก็เริ่มปรากฏร่องรอยหยาบๆ ให้เห็น
คราวนี้ก็เริ่มเดือดร้อนใจ เพราะจะต้องพยายามรักษามาตรฐานของคนเก่งเอาไว้
เนื่องจากไปคุยอวดเพื่อนไว้มากแล้ว
ตรงที่อยากจะให้ของเสื่อมมันคงทนถาวรนี่แหละครับ
ที่ยิ่งพาให้วุ่นวายหนักกว่าเก่า
พยายามนึกว่า ตอนที่มันเจริญนั้น เกิดขึ้นจากการปฏิบัติอย่างไร
แล้วก็ปฏิบัติไปตามนั้น โดยหวังผลว่าจะได้อย่างเดิม
การปฏิบัติด้วยความอยากได้ผลนั้นเอง ยิ่งทำให้ไม่ได้ผลอย่างที่อยาก
เรียกว่าทำผิดซ้ำซ้อน หลายครั้งหลายหนต่อกัน

พวกเราหลายท่านคงเคยเจอประสบการณ์ทำนองนี้มาแล้ว
และผู้ปฏิบัติหลายท่านที่ปฏิบัติดี จะได้รับคำแนะนำจากผมว่า อย่าพูด อย่าเล่า
ให้เร่งปฏิบัติของเราไป เพื่อให้ดียิ่งขึ้นไปอีก
(แต่ถ้าปรารถนาจะเดินแนวทางมหายาน คือทางของพระโพธิสัตว์
จะเล่าเพื่อให้ผู้อื่นเกิดกำลังใจ โดยยอมสละตนเอง ก็ไม่ว่ากันครับ)

มีข้อสังเกตหน่อยหนึ่งครับ ว่าผมไม่ได้ห้ามว่าผู้ปฏิบัติดีอย่าเล่าให้ครูอาจารย์ฟัง
เพียงแต่ไม่อยากให้โฆษณาเพื่อความเด่นเหนือเพื่อนเท่านั้น
เพราะจะทำให้การปฏิบัติเสียหาย
แต่ถ้าวัดใจตนเองให้ดี แบบคุณมะขามป้อม แล้วเขียน
อย่างนั้นเป็นประโยชน์กับผู้อื่น โดยตนเองไม่เสียหายครับ

ส่วนที่ปฏิบัติผิดพลาด หรือมีกิเลสมากไม่ทราบจะสู้อย่างไร
แล้วมาเล่าให้ครูอาจารย์ฟังนั้น ก็ไม่ใช่เล่าไม่ได้นะครับ
ถ้าเล่าหรือปรึกษาเพื่อหาอุบายสู้กิเลส
แต่กรณีที่ผมไม่อยากให้คุณเท็ดเล่าให้ผมฟังนั้น
เพราะคุณเท็ดเล่า เพื่อเป็นอุบาย แก้อาการของกิเลสโดยไม่เห็นไตรลักษณ์
เช่นกำลังโกรธจัด ก็มาเล่าให้ผมฟังเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากกิเลส
ขืนใช้ความเจ้าเล่ห์เจ้าอุบายอย่างนี้
นอกจากจะไม่เห็นอนัตตาแล้ว อัตตายังจะโตขึ้นเสียอีก
เพราะคิดว่าเราเก่ง มีอุบายปราบกิเลสได้อย่างง่ายดาย

สรุปแล้ว คุณเท็ด หรือคุณเก๋ หรือคุณใบลานเปล่า หรือคุณมวยวัด หรือคุณธีรชัย
(มีหลายชื่อเหมือนผู้ร้ายในหนังสือพิมพ์เลยครับ)
เป็นผู้ผ่านความยากลำบากในการปฏิบัติมามาก กว่าจะปฏิบัติเข้าร่องเข้ารอย
จึงเป็นทรัพยากรบุคคลที่ดีของวิมุตติ
เพราะนักปฏิบัติแบบนี้ ถ้าปฏิบัติจนถึงจิตถึงใจแล้ว
จะช่วยเหลือหมู่เพื่อนได้มากทีเดียวครับ