ความคิดเห็นที่ 4 : (สันตินันท์)

สิ่งที่ผมแนะนำให้น้องๆ เป็นเรื่องง่ายๆ ครับ
คือให้รู้จัก รู้ สภาพธรรมที่ปรากฏกับจิตใจตนเองเท่านั้น
แล้วแต่ละคนก็จะมีวิถีทางที่ตนเองถนัด
จะไปทำกรรมฐานอะไรในสติปัฏฐาน 4
ก็แล้วแต่ แต่ละคนจะเลือกเอาเองครับ

สำหรับคุณ glory เป็นผู้มีจิตละเอียด มีกำลังฌานมาแต่เดิม
ก็รู้สภาพธรรมที่ละเอียดในจิตของตน
ไม่ใช่ว่าทุกคนที่หัดแล้ว จะต้องพิจารณาแบบเดียวกันนี้ทั้งหมดนะครับ
มิฉะนั้นหลายคนอาจจะท้อใจ ว่าทำแล้วไม่เหมือน glory

ที่จริงเรื่องความว่างนั้น ไม่ใช่จิตว่างเปล่าปราศจากอารมณ์
จริงอย่างที่คุณ glory กล่าว คือมันว่างจากกิเลสตัณหา ว่างจากทุกข์
เพราะจิตไม่ก่อเหตุแห่งทุกข์ขึ้น
เนื่องจากความมีปัญญารู้เท่าทันของจิต ที่สักว่ารู้อารมณ์โดยไม่ยึดถือ

ส่วนการทำสมถะโดยยกเอาความว่างมาเป็นอารมณ์นั้น
หากดูจิตชำนาญแล้วก็พอทำได้ไม่ยากนัก
คือไประลึกรู้ความว่าง เอาความรู้สึกแนบสนิทเข้ากับความว่าง
จนจิตรู้ความว่างโดยไม่ได้ตั้งใจประคองไว้

สำหรับการติดสมถะขั้นความว่างนั้น
ตรงนั้นเกิดจากการที่เรารู้ไม่เท่ากิเลสประเภทราคะละเอียดครับ
จิตจะมีอาการอ้อยสร้อยอ้อยอิ่งรักใคร่พอใจในความสงบ
ถ้ารู้ทันกิเลสในใจตนเอง จะไม่ติดสมถะหรอกครับ

จากคุณ : สันตินันท์ [ 12 ก.ค. 2542 / 09:01:06 น. ]

ความคิดเห็นที่ 23 : (สันตินันท์)

ถ้าคุณ Lee รู้สึกล้า ก็ควรทำความสงบบ้างครับ จิตจะได้พักผ่อนบ้าง

ทั้ง morning_glory และ Lostboy อธิบายได้ดี ขออนุโมทนาครับ
ที่จริงแล้ว ถ้าเราเจริญจิตตานุปัสสนาอยู่อย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าใครก็จะเห็นกลไกของจิตในลักษณะเดียวกันนี้
และตรงตามกฏของปฏิจจสมุปบาทครับ

ธรรมะลึกซึ้ง แต่ไม่ลึกลับ
ไม่มีทางใดจะเข้าใจได้ นอกจากลงมือทำด้วยตนเอง

จากคุณ : สันตินันท์ [ 13 ก.ค. 2542 / 14:39:22 น. ]