ทางที่ดีแทนที่จะหลับตา ก็กำหนดความรู้สึกลงที่เท้า
รู้เท้าที่เคลื่อนไหวและกระทบพื้นไป สบายๆ โดยไม่ต้องพะวงถึงจิต
เมื่อจิตจดจ่ออยู่ที่เท้าแล้ว ก็ค่อยกระจายความรู้ตัวไปทั้งกายอีกทีหนึ่ง
โดยไม่ต้องพะวงกับจิตเช่นกัน

พอรู้ตัวทั่วพร้อมดีแล้ว ต่อไปจิตจะสงบและมีกำลังขึ้น
ก็จะจับความสงบได้แล้วเข้ามาดูจิตได้
หรือถ้าไม่สงบ จิตเกิดความคิดแล้วเกิดกิเลส
ก็จะจับกิเลสได้ แล้วดูจิตได้

ถึงจุดนั้น การดูจิตก็จะเหมือนกันหมด ทั้งยืน เดิน นั่ง นอน

และถึงแม้เราจะดูจิตในชีวิตประจำวันได้แล้วก็ตาม
ในแต่ละวันควรหาเวลาเดินจงกรมบ้าง จะเป็นกำลังครับ
เวลาจะเดินก็อย่าใจร้อนว่าจะต้องดูจิต
ให้ทำไปตามลำดับอย่างที่คุณนิดนึงกับที่ผมเล่ามานี่แหละครับ
ตรงจุดที่จิตเปลี่ยนจากรู้กายไปรู้จิตนั้น
มีสภาพไม่ต่างกับตอนที่เครื่องบิน take off เลยครับ